my tears are so nice
చెరో లోకమై పయణించే మనము
స్నేహమనే ఒక గూటిన చేరి
కష్టాల్లోనూ కలిసే నడిచి
దినమొక క్షనముగ గడిపిన మనము
ఎడబాటే మనకెదురౌతుంటే
ఎదకోతే నా వరమౌతుంటే
ఆ వరమిచ్చింది నువ్వని తెలిసి
ఈ నిజమంతా ఓ కలయని తలచి
ఎండమావిలా నిలుచున్నాను
ఏ కారణాలు ఎరుగను
నా దోషమసలు తెలియదు.....
ఎదురుగ గతమే కదిలొస్తున్నా
ఎదనొక రాయిగ మలిచేస్తున్నా..
కల్లముందు నువు కనిపిస్తున్నా
చిన్ని చిన్ని నా నవ్వులకర్థం
నను వీడిపోని నీ గురుతుల కథలే
ఆగిపోని కన్నీటికి అర్థం
ఇక దూరమైన నీ పలకరింపులే
నీ ఙ్నాపకాల నీడలో నా రోజులింక గడవనీ
నా నువ్వు లేని దారిలో ,నే నన్ను మరిచి నడవనీ...
అస్తమించిన ఆ సూర్యుని సైతం
మరు ఉదయాన్నే ఉదయించేను
ఇక దూరమైన మన ఈ స్నేహం
ఏనాడైనా మరి ఉదయించేనా
స్నేహాస్తమయం అనుకుంటున్నా...
ఉదయించే ఆ ఉదయాన్నే నే కలగంటున్నా.........



0 Comments:
Post a Comment
Subscribe to Post Comments [Atom]
<< Home