యువతరం...సంపాదించాల్సిన దానికన్నా సాదించాల్సిందే ఎక్కువ ....

* General hospital లో 90 ఏల్ల తాత కి O.P ఇచ్చేకి కుడా లంచం తీస్కుంటుంటే చూస్తున్నాను...
* బండి నడిస్తే గాని పూట గడవని auto వాడి దెగ్గర కుడా లంచం తీస్కుంటుంటే చూస్తున్నాను...
* Ration కి రెండు కిలోలు బియ్యం ఇచ్చేకి కూడా లంచం తీస్కుంటుంటే చూస్తున్నాను...
* కార్మికులకి రావాల్సిన జీతాన్ని కూడా కనికరం లేకుండా తినేస్తుంటే చూస్తున్నాను...
* చమటోడ్చి పండించిన రైతుకి బస్తా దాన్యం కూడా లేకుండా దోచుకుంటుంటే చూసున్నాను...
* వరద నస్టానికి release అయిన funds ని కూడా జాలి,కరుణ అనేవే లేకుండా తినేస్తుంటే చూస్తున్నాను...
* ఇంటికి,నీటికి; ఆస్తికి,అదాయానికి; రైలుకి,రోడ్డుకి; స్తలాలకి,స్థానాలకి; కరెంటుకి,కనెక్షన్లకి అంటూ తినే ప్రతి ముద్దకి tax కడుతున్నా కూడా మల్లీ వీటికి కూడా లంచం అడుగుతుంటే చూస్తున్నాను.................
* చూస్తున్నాను...
ఏమీ చేయలేక చూస్తూనే ఉన్నాను...
చెయ్యిస్తానంటే చెప్పండి....చేసేద్దాం.

* ఉద్యోగాలకి కావాల్సిన అర్హతలన్నీ ఉన్నా కూడా " job లో join అవ్వాలంటే మా జోబులో కొంచెం వెయ్యాలి" అని అంటుంటే వింటున్నాను...
* అనాధలకి ఆశ్రమం కట్టడనికి అన్నీ ఉన్నా " permition కావాలంటే పైసల్ కావాలి" అంటుంటే వింటున్నాను...
* పేదవానికి పింక్షన్ ఇవ్వాలంటే కుడా "పింక్షన్ మొత్తం కావాలంటే అందులో కొంత మాకివ్వాలి" అంటుంటే వింటున్నాను..
వింటున్నాను....అయినా,
ఏం మాట్లాడలేక మౌనంగానే నిలుచున్నాను....
మాట కలుపుతానంటే చెప్పండి...
మార్చేద్దాం...
* మన రాజ్యాంగం లో ఉన్న ఏ విధి విధానాలనూ పాటించరుగానీ,
ఏ రాజ్యాంగం లో లేని ఈ లంచాన్ని పట్టుకొని వేలాడుతున్నారు...

నోరు నానాలంటే నోటు జారాల్సిందే అనేలా ఉంది పేదవాడి బ్రతుకు...                              
"సమయం ఏదైనా సరే, సాయానికి మేం సిద్దం"
"మీకోసం మేము, మీతోనే మేము"
అంటూ statements ఇచ్చే government అయితే ఉందిగానీ ,situation handle చేయగల సత్తా ఉంది మాత్రం మనకే...
సై అంటే రండి... సాదిద్దాం.....