నీ జననం (Bhumi’s Birth Story)

 నీ జననం (Bhumi’s Birth Story)

 

నేటికి నువు కడుపునబడి ఏడాది,
ఆనాటికి ఆ క్షణమె మాకు ఉగాది...

చిరునవ్వుల కన్నీళ్ళతో, అమ్మ చెక్కిల్లు,
తడిసిపోయి మెరిసేవి, ఆ తొలినాళ్ళు...
చిన్నచిన్న భయాలతో, గుండె చప్పుల్లు,
పెరిగిపోయి తెరిచేవి, గుడి వాకిళ్లు...

అణువంతే నువ్వున్నా,
అమ్మకు ప్రతిక్షణమూ నీ ధ్యాసే,
పనులెన్నో ఉంటున్నా,
మా ప్రతి ప్రస్తావణలో నీ ఊసే...

వారాల్లో నీ వయసు, వడిగా పెరిగేస్తుంటే,
మాసానికి ఓసారి, నువు కళ్ళముందుకొస్తుంటే,
కంప్యూటర్ తెరలుకూడ,
మా మనసును కదిలించేవి...
కనుపాపకె తెలీకుండ,
మా కంట నీరు జారేవి...

ఐదవమాసం ఎంతో అలవోకగ వచ్చేసి,
రానున్నది అమ్మాయని, అందంగా చెప్పేసి,
అమ్మనాన్న ఊహలకు, ఆకారాన్నిచ్చింది...
అవధిలేని ఆనందం, ఆకాశాన్నంటింది...

ప్రతి ఉదయం వ్యాయామం,
అమ్మకి అలవాటుగ మారింది…
ప్రతి మాసం పారాయణం,
తనకు మొక్కుబడై చేరింది...

ఆమరుసటి వారమే, నీ తొలికదలిక తెలిసింది,
అమ్మనాన్న పిలుపులకి, అది బదులై వెలిసింది...
"కుట్టి" అనే ముద్దుపేరు, అమ్మ నోటె వచ్చింది,
నాటినుంచి మా పిలుపుకి, నీపేరు తోడు కలిసింది...

నీ కదలికలని లెక్కిస్తూ, అమ్మ మురిసిపోయేది,
ఓ పూట నువ్వు కదలకుంటె, కలవరపడుతుండేది...
నాన్నేమో నీ ప్రతికదలిక, తనకొసమె అంటాడు,
తానడిగిన ప్రశ్నలకి, అవి నీ సమాధానాలంటాడు...

"భూమి" అనే అసలుపేరు, నాన్న మదినె తట్టింది,
నచ్చిందను సమ్మతిలా, కుట్టితల్లి కూడ కొట్టింది...
అమ్మనాన్న పేర్లలో, మొదటక్షరాలు మురిసాయి,
అవి ముచ్చటగా కలిసిపోయి, నీపేరుగ మారాయి...

అమ్మ ఆరోగ్యం స్థిమితంగా, ధైర్యాన్నే ఇస్తుంటే,
నీ ఏదుగుదలే ఇద్దరికీ, నమ్మకాన్ని పెంచుతుంటే,
ఈ అత్యుత్తమ ప్రయాణాన, పావనమైపోయాము...
ప్రతిక్షణమూ బాధ్యతతో, పులకరించిపోయాము...

చూస్తుండగానె వేగంగా, నవమాసాలూ గడిచాయి,
ప్రసవవేదనకిక స్వాగతమని, మీఅమ్మని పిలిచాయి...
వేల మరణాలకు సమానం, ఆ బాధ అని విన్నాను,
ఆరోజుని తలుచుకుని, నేనే భయపడిపోయాను...

భయమేస్తుందను మాటకూడ, అమ్మనోట రాలేదు,
నీక్షేమం తప్ప తనకు, ఏ విషయంపై ధ్యాసలేదు...

నొప్పులు మొదలు అయిన రాత్రి నాకు, ఇప్పటికీ గుర్తుంది,
నన్ను నిద్రకూడ లేపకుండ, అమ్మ ఎంతగానో ఓర్చుకుంది…

తెల్లవారు జామున, హడావిడిగా ఆసుపత్రికెళ్ళాము,
నువ్వొస్తున్నావని తెలిసి, మేము నిలువలేకపోయాము...

నాన్నైతే నీ జననం, అతిసులువని అనుకున్నాడు,
ఇంకో అరగంటకు, కుట్టితల్లి వస్తుందని నమ్మాడు...

ఆక్షణమునుంచె మొదలైంది, అమ్మకు అసలుకష్టము,
ఆసమయంలో పక్కనున్న, ఈ నాన్నది అదృష్టము...

అమ్మ సంకల్పం నాన్న కనుల, కన్నీటిని తెప్పిస్తూ,
అంతకష్టాన్నీ ఇష్టంగా, పోరాటంలా మలుచుకుంది...
తల్లిప్రేమకి తార్కాణంలా, నీ జననాన్నే చూపిస్తూ,
ప్రసవవేదననూ తట్టుకుంటు, అమ్మగ అవతరించింది...

మధ్యాహ్నం మూడుకు, నువ్వు బయటకొచ్చావు,
రాగానే అమాంతంగ, నిన్ను అమ్మపైన ఉంచారు...

అమ్మ నాన్న కన్నీళ్ళు, ఆగము అని పారుతుంటె,
మీ చిన్నితల్లి నేనంటూ, నువు మాకళ్ళలోకి చూశావు... 
మా కుట్టితల్లి నువ్వేనా అని, ఆశ్చర్యంతో మేముంటే,
నీ చిట్టిచిట్టి చేతులతో, నువు అమ్మని తడిమేశావు...

నీ బొడ్డును కత్తరిస్తూ, నాన్న భయపడిపోయాడు,
గాయత్రీ మంత్రాన్నే, చిన్నగ నీ చెవిలో చెప్పాడు...

ఆసుపత్రి గది అంతా, ఇక హడావిడై పోయింది,
అమ్మనాన్న చూపైతే, నిన్ను దాటి వెళ్ళకుంది...

దూరంగా తీసుకెళ్ళి, నిన్ను కాస్త తుడిచారు,
బరువూ బాగోగులు చూసి, నాన్న చేతికిచ్చారు...

నాన్న భద్రంగా ఎత్తుకుని, అమ్మవైపు నడిచాడు,
తన గుండెకు హత్తుకుని, తిరిగి అమ్మకప్పగించాడు...

ఆ మధ్యాహ్నం మా జీవితాన్ని, మొత్తంగా మార్చేసింది,
బంధాన్నీ బాధ్యతనీ, మాఇరువురు చేతిలోన పెట్టింది...

ఆ క్షణమునుంచి మేముకూడ, కన్నవాళ్ళమయ్యాము,
నీ క్షేమంకై తపనపడుతూ, కునుకుకూడ మరిచాము...

మీ అమ్మానాన్నలుగా, మమ్మల్ని ఎంచుకున్నావు,
సృష్టిలోనె శ్రేష్ఠమైన, పదవిని మాకందించావు...

ఈ అందమైన భూగోళానికి, నీకు అమ్మఒడితో స్వాగతం,
నిను పెంచుకునే పయనాన, ఎంతటి కష్టమైన సమ్మతం...

పసివయసున నీ క్షేమం, మాకున్న అసలు లక్ష్యము,
చెరిగిపోని నీ చిరునవ్వే, మా విజయానికి సాక్ష్యము...

విలువలనే నేర్పిస్తూ, తొలినాళ్ళలో నీ గురువులం,
హద్దుల ఇబ్బందులిస్తూ, కొన్నిసార్లు నీ బరువులం...
యువతిగ నువు మారాక, నీ ఇష్టానికి అనుచరులం,
ఏక్షణమైనా కష్టమొస్తే, నువు తలవాల్చుకునే తోడులం...

ఆయుష్మానుభవ అంటూ, అమ్మ నిన్ను దీవిస్తుంటే,
అన్నీ మన మంచికే అని, నాన్న ధైర్యాన్నే ఇస్తుంటే…
అప్పుడప్పుడు ఓడినా, అది అవసరమని నమ్మాలి,
సుఖదుఃఖాలను స్వీకరిస్తు, నువు ముందుకు సాగాలి…

Written by
చిన్న, కుట్టితల్లి నాన్న