ప్రేమ దాసి...

ఈ ఋతువుల ఆగమనం ఏ తీరున ఉన్నా,

నీ ప్రేమవైపు నా గమనం సాగిస్తూ ఉన్నా...

ఆ ఋతువులెన్ని మారినా,ఈ అవని అంతరించినా,

ఇది ఋతము నేను నీ వాన్ని, నీ చెలిమి కోరు ప్రేమికుని...

నన్ను కూడ మరచి నేను నీవెంటే వస్తున్నా,

నగమంతటి ఆశతోన నీవైపే చూస్తున్నా...

ప్రేమ మాట పక్కనుంచి జాలి కూడ లేదా,

పలకరింపుమాట పక్కనుంచి ఓసారి చూడరాదా...

ఎండైనా వానైనా నీ ఇంటిబయట నిలుచున్నా,

గడివేసిన తలుపుతీసి గడపదాటి రావే,

ఆలపించు నా మదిబాదను ఆలకించి పోవే...

నీ ప్రేమకై వేచి వేచి అలసి సొలసి ఉన్నా,

నీ తలపులతో విలపించే నన్నుకాన రావే,

నా మదితలుపులు తీసున్నా, ఓసారి వచ్చిపోవే...

నీ చెలిమిగూడు చేరలేక చింతిస్తూ ఉన్నా,

నీ నవ్వులకై గాలించే నాకు కానరావే,

నా నవ్వు కూడ మరచిన నను ఊరడించి పోవే...


నీ ప్రేమ నోము నోచుకోక రోదిస్తూ ఉన్నా,

నా చెంతన నువు ఉన్నట్లు కలనైనా రావే,

నా కన్నీటిని కాస్త తుడిచి కలతతీర్చి పోవే...

నీ ప్రేమకై వేచిఉన్న నా ప్రేమ వయసు పెరిగినా,

నా మనసుపైన నీకు ఉన్న గౌరవమే తరిగినా...

నీ మాట చాలు మోక్షమే అని నే ఎదురుచూచుచున్నాను,

నీ మనసు కరగలేదా, చిరు ప్రేమ కలగలేదా...

నిను చూచు జన్మ దన్యమే అని నీ ఎదురు నడుచుచున్నాను,

నా గాలి తాకలేదా, నను చూడ మనసు రాదా,                                            నన్నెన్ని సిరులు చేరినా, నే నిను వదిలి ఉండలేను...

నే చావు చెంత వాలినా, నీ చింత మానబోను,,,,,                                                                                            

ధైర్యం..

మది తెలిసిన మనిషొకరుంటే,

ఆ మనిషి మన వెంటే ఉంటే,

ప్రతి తప్పును సవరిస్తుంటే,

సన్మార్గం చూపిస్తుంటే,

అడుగడుగున తోడొస్తుంటే,

వెంటుండి నడిపిస్తుంటే,        

కలతెందుకు ఆ కంటికి,

బాదెందుకు ఆ మనసుకి...

పైరంతా పచ్చగ ఉంటే,

భూమాతే కరుణిస్తుంటే,

గంగమ్మే వరమిస్తుంటే,

పైరగాలి వీస్తూ ఉంటే,

సిరులెన్నో తెస్తూ ఉంటే,

తనచేతికి అందిస్తుంటే,

భయమెందుకు ఆ రైతుకి...

బాదెందుకు ఆ మనసుకి...

గౌరవాన్ని నిలబెట్టే కొడుకే ఒకడుంటే,

నీతి అనే బాటలోన పయనిస్తూ ఉంటే,

నిజాయితి అను మాటకే అర్థాన్నిస్తుంటే,

"తమ బిడ్డా" అని ప్రతివారు గొప్పగ చూస్తుంటే,

తమముందే తమ కొడుకును పొగిడేస్తూ ఉంటే,

వాన్ని కన్న మీ జన్మ దన్యం అంటుంటే,

భయమెందుఉ ఆ తండ్రికి...

బాదెందుకు ఆ తల్లికి...

ప్రతి కష్టాల్లో వెంటొచ్చే తోడే మనకుంటే,

ఎదుర్కొనే శక్తి అచట రెట్టింపవుతుంటే,

బాదైనా నవ్వేగా బతుకు అనే ఆటలో,

ముల్లైనా పువ్వేగా నీవు నడుచు బాటలో... 

ఈ లోకం

సాయమెక్కడ బతుకుతుంది,

స్వార్థమే జగమేలుతుంటే...

మానవత్వపు మాట ఏది,

మోసమే మన వెంట ఉంటే...

నాలో మంచితనం నిదిరిస్తున్న వేల..

ఆశలలో పరుగులేసి నా దారి మారిన నాడు,

నా అడుగు అడగలేదు, నీ అడుగులు ఎటువైపని..

ఊహలలో ఊగిపోయి నే దారి మరిచిన నాడు,

నా చూపు చూపలేదు, సన్మార్గం అటువైపని..

నా ప్రతి అడుగు తప్పువైపు అడుగులేసిననాడు,

నా నోరు మెదపలేదు, నను మందలించలేదు..

నాలోని చెడురూపం నను ఆవహించిననాడు,

నా చెయ్యి లేవలేదు, ఒక పీకు పీకలేదు..

నా మదిలోని అలోచన నిదురించే సమయాన,

నాలోని మూర్ఖత్వం మేలుకున్న సమయాన,

నేనివ్వని నా అనుమతితో,

నావి కాని గడియలలో,

తప్పుటడుగు వేశాను,

తప్పటడుగు అనబోను...

నేడనుకొని ఫలమేమిటి, నా తప్పు తిరిగి రానపుడు,

కన్నీరు రాల్చి ఫలితమేంటి, నా మనసు కుదుట పడనపుడు...